Παζλ και τακτοποίηση

Το ότι σχετίζονται τα παζλ με την τακτοποίηση, είναι μάλλον κάτι προφανές. Το να διαλέξεις από όλα τα κομμάτια του παζλ, να τα κάνεις κατηγορίες και να δεις στη συνέχεια που ταιριάζουν, σου δίνει όχι μόνο την αίσθηση της ικανοποίησης, της λύσης κάποιου γρίφου-προβλήματος, αλλά και της τακτοποίησης και της τάξης. Ακατάστατα και σκόρπια κομμάτια μπαίνουν στη σειρά, δημιουργώντας ένα ομοιόμορφο αρμονικό αποτέλεσμα το οποίο στη συνέχεια σου επιτρέπει να δεις τη μακρινή συνολική εικόνα. Το ίδιο συμβαίνει και στη ζωή μας.

Τακτοποιούμε τα κομμάτια εκεί που ταιριάζουν, πάντα με φυσικό τρόπο και όχι βίαιο, καθότι όπως είναι γνωστό σε όλους τους απασχολούμενους με παζλ, ένα κομμάτι θα μπει μόνο όταν ταιριάζει και ποτέ με τη βία. Αντίστοιχα στη ζωή μας, οφείλουμε να βρίσκουμε που ταιριάζουν τα κομμάτια και τότε να τα δοκιμάζουμε και να τα βάζουμε. Αν έχουμε κάπου κολλήσει ή δυσκολευόμαστε τότε αφήνουμε εκείνο το κομμάτι και πάμε παρακάτω σε άλλο σημείο του παζλ, σε άλλο σημείο πτυχή της ζωής μας. Όπως λοιπόν “τακτοποιούμε” ένα παζλ έτσι μπορούμε να τακτοποιήσουμε και τη ζωή μας.

Δεν είναι όλες οι πτυχές της (ζωής μας) εύκολες για οργάνωση όπως δεν είναι άλλωστε και όλα τα παζλ τις ίδιας ευκολίας. Άλλα προχωρούν πιο αργά και άλλα πιο γρήγορα. Καμιά φορά όμως το τελικό αποτέλεσμα ενός δύσκολου παζλ ή μιας δύσκολης πτυχής της ζωής είναι τόσο ωραίο που είναι άξιο θαυμασμού που απαιτεί κορνίζα και τοποθέτηση στον τοίχο που να μας θυμίζει το έργο μας, τον κόπο μας και τις αναμνήσεις μας. Αυτή την ανάμνηση πρέπει να κρατάμε, ιδιαίτερα σε σημαντικές για εμάς πτυχές της ζωής μας. Μας βοηθά να μην επαναπαυόμαστε και να μην χαλάμε το ολοκληρωμένο “παζλ” για το οποίο κοπιάσαμε για την ολοκλήρωση του. Γιατί μπορεί να έχουμε ολοκληρώσει το έργο που λέγεται παζλ στην πραγματικότητα όμως χρειάζεται και συντήρηση ή ξεσκόνισμα το έργο μας για να παραμείνει σε καλή κατάσταση.

Μια ουσιώδης διαφορά μεταξύ του παζλ και της ζωής είναι το “παιχνίδι” παζλ έχει ένα τέλος ενώ εν αντιθέση το παζλ της ζωής δεν γνωρίζει πάντα τέλος, και μπορούν στη συνέχεια να μπουν καινούρια κομμάτια στο παιχνίδι παρατείνοντας έτσι την εργασία μας τον κόπο και αυξάνοντας τον βαθμό δυσκολίας επίλυσης της συγκεκριμένης πτυχής της ζωής μας.

Εν πάσει περιπτώση ένα παζλ που αποτελείται από πολλά μικρά κομμάτια μπορεί στην αρχή να μας δείχνει ακατόρθωτο ή πολύ δύσκολα προσεγγίσιμο που να μην γνωρίζουμε από που να αρχίσουμε, σταδιακά όμως κομμάτι κομμάτι, πλησιάζουμε συνεχώς προς την ολοκλήρωση με την εργασία που έχουμε ήδη κάνει να μας βοηθά στη μετέπειτα συνέχεια μέχρι να παραμείνουν λίγα κομμάτια που τοποθετούνται με καταπληκτική ταχύτητα δίνοντας μας τη δυνατότητα να δούμε την εικόνα στο σύνολο της και να θαυμάσουμε και να νιώσουμε υπερηφάνεια για το έργο μας.